Bafomet
Nuk e degjon kete porte qe godas ?
Shkrihem dhunshem si dallge qe thyhet ne brigje,
Perballe injorimit, heshtjes tende,
E Jeta ngjitet ngadale mes reve
thote : « mos me braktis » e varur mbi rripat e pardesyse
eci, eci, eci, eci, e te terheq zvarre,
Rrugimeve punetoret shtrojne mozaik pikellimesh
Neonet verbojne venat, hapat hidhen kuturu
Mbi ndertesat e thyera si qelqe
Flejne antenat
Flejne lodra te humbura femijesh
Flejne mijera veshtrime qe presin te hidhen
Tutje ne hapesire
Nje nate ishe ti
E me pas ditet
Porsi nderzime gjarperinjsh
Dhe floket perhapeshin
Si gishterinj te shqyer, ende me kujtohen
Zerat tane porsi trofe bastesh
Te fituara e ne, hileqarë te trilluar
Fshehem guret qe rrotullohen ende marramendazi
Derisa te fitonim me cdo kusht
Bindjen se vertet ka nje hark mes nesh
Qe bashkon keto dy brigje
Qe jemi.
4r3er
