Pas mbremjes, mengjesi

Ja dhe kepucet e Rafaelit

Tek dremisin te shkujdesura mbi tavoline

Ku nje kapanon i tere patatinash

Gerrhet aromera erezash pikante.

 

Aparati i Stefanit kurveroi kaq shume mbreme,

Dore me dore, sy me sy,

Lengezoi nen shtypje mollezash

Gishterinjsh te pangopur

Te etur per te kapur kohen,

Buzeqeshjet plot dhembe,

Syte e dalldisur  te Charlottes

Dhe lotet e Lidjas

(E ndau me nje sms maskarai)

E ne fund dikush aparatin leshoi,

Si nje limon te shtrydhur

Thellesive te lekurta te kraheve te kolltukut.

 

Qetesi, qetesi, qetesi,

Flene shishet e flakura si te dehur te perhumbur

Kurse Lili kruspull, pertace, pandjere

Pergjumet mbi parvaz nen diell

E veshtroj heshturazi ca here

Laroshet maçoke tek mi ndjell

Qe larg prej çative i mjaullijne

Me ze te gricur ca serenata erotike

Po kete mengjes ajo s’do t’ia dij

As per kroketat magjike.

 

 Jashte ben kohe e bukur 

fryn nje fllad i lehte

Dhe koka me rendon…