
Ja dhe kepucet e Rafaelit
Tek dremisin te shkujdesura mbi tavoline
Ku nje kapanon i tere patatinash
Gerrhet aromera erezash pikante.
Aparati i Stefanit kurveroi kaq shume mbreme,
Dore me dore, sy me sy,
Lengezoi nen shtypje mollezash
Gishterinjsh te pangopur
Te etur per te kapur kohen,
Buzeqeshjet plot dhembe,
Syte e dalldisur te Charlottes
Dhe lotet e Lidjas
(E ndau me nje sms maskarai)
E ne fund dikush aparatin leshoi,
Si nje limon te shtrydhur
Thellesive te lekurta te kraheve te kolltukut.
Qetesi, qetesi, qetesi,
Flene shishet e flakura si te dehur te perhumbur
Kurse Lili kruspull, pertace, pandjere
Pergjumet mbi parvaz nen diell
E veshtroj heshturazi ca here
Laroshet maçoke tek mi ndjell
Qe larg prej çative i mjaullijne
Me ze te gricur ca serenata erotike
Po kete mengjes ajo s’do t’ia dij
As per kroketat magjike.
Jashte ben kohe e bukur
fryn nje fllad i lehte
Dhe koka me rendon…