Semurem prej faktit
Qe ende ushqehem
Pas serumit te shpreses
Qe ti me injekton pike pike
Dhe mbijetoj me vite me shekuj
Ne pritje mbi buzet e tua
Qe ato te mbyllen
E te me çajne ne dysh si gijotine
Buze gremines, tutje
Dhe Eiffel duket porsi morg
Pa vdekur
Ti s’mund te arratisesh
Prej kesaj bote
Fotomontazh by Arber
Diell,
Digjme si shtrigan
Atje ne shesh te universit,
Lidhme koke e shpirt
Me tela me qerpike,
E duart keputmi
Me çarqe egersirash,
Me shuka flokesh, te bere lemsh
Mbyllma gojen,
Hidhme ne turra krahesh te prere
Ku zjarri flakeron tym e flake
Si gjuhe qe lepin klitorin e qiellit
E ndizet ne epsh prej shuarjes sime
Ndersa behem hi i papenduar
O Diell
Digje mekatarin.
Ne boten e cudirave
Je ti mbreteresha e zemrave
Me me nje mije e nje qind gjilpera
Te ngulura ne sy,
Deri ne retine zhyten te mallkuarat
Majemprehta, koka Hidré te mbira pafund
Pas shiu te mbrapshte.
Ne fron, atje, qendron ti e denje, por e ftohte,
Balle enjtur prej kurores gjembore
E thepis gjarperinj te pafund currilash
Si lugeter qe luajne kukamçefti
Lugines se Syve
E piklojne horrorin qe s’mpikset
Brenda braves se ndryshkur te zemres
Ku shqyhen çelesa dashnoresh,
Si mish kerpurdhash pika-kuqe.
Gezofi im i bardhe, i bardhe, i rrjepur
I terur, i pajete, si zhguall i flakur,
Mbi thithkat e mprehta te akrepave te ores
Pret veç nje veshtrim tendin
Mbretereshe.
4r3er
